„Ogólnie można stwierdzić, że kationy i aniony w pewnych granicach stężenia są niezbędne do życia i normalnego rozwoju roślin i zwierząt. Przy czym ważnym zagadnieniem jest nie tylko wysokość stężenia, lecz i wzajemny stosunek ilościowy poszczególnych jonów, zwłaszcza zaś stosunek jonów jednowartościowych do dwuwartościowych. Dopiero w tak uregulowanych warunkach stan koloidalny protoplastu jest przystosowany do normalnych przemian biochemicznych i wzrostu roślin.
Wapń pełni swoje funkcje regulatora stanu koloidalnego jądra, cytoplazmy i chloroplastów jako jon Ca2+, nie wchodząc w skład związków organicznych. Poza tym występuje on również i w związkach organicznych komórki, a mianowicie w pektynach i w fitynie. Jako istotny składnik ścian komórkowych wapń bierze udział we wzroście komórki i pełni rolę materiału budulcowego. Niedostatek wapnia hamuje podziały komórek i dezorganizuje cały proces wzrostu.
Oddziaływanie wapnia na roślinę jest bardzo wielostron~e, a jego niedostatek ujawnia się już w bardzo wczesnych „kresach rozwoju. Można więc bez wątpienia zaliczyć wapń do najważniejszych sldadników mineralnych w roślinie. Nie iże on być zastąpiony przez inne pierwiastki II grupy ładu okresowego pierwiastków. Zastąpienie wapnia magnezem, strontem czy barem może być tylko częściowe, podobnie jak zastąpienie potasu przez sód.“(8)