„nistracyjnego, sprowadzającego niemal do zera władzę sądową namiestników, pozbawiono ich gospodarczych podstaw egzystencji. Zlikwidowano „kormlenija". O przyczynach uczynienia tego kroku car mówił otwarcie we wstępie do jednego z wydanych podówczas dekretów, wskazując na liczne skargi chłopów i mieszczan żalących się na zdzierstwo książąt i bojarów, którzy nakładali nadmierne podatki i daniny na ludność poddaną ich opiece, chcąc w ten sposób z nawiązką wynagrodzić sobie wydatki ponoszone w związku z piastowanymi urzędami. Ustanowiono specjalny podatek, w stałej wysokości, który miał być wpłacany do skarbu centralnego. Ten z kolei brał na siebie obowiązek utrzymywania urzędników. Aby zachęcić do wstępowania do służby państwowej, obiecywano uwolnić majątki starostów ziemskich od wszelkich powinności i podatków. Z drugiej strony, za przestępstwa urzędnicze łapówkarstwo, grabienie klientów, nadużywanie władzy, groziła kara śmierci. Przy dworze moskiewskim powstały nowe organy centralne, koncentrujące w swych rękach politykę finansową i podatkową. Początkowo powstawały one na zasadzie terytorialnej, później według rodzaju zbieranych podatków. Najważniejszym z tych urzędów był tzw. Wielki Przychód (Bolszoj prichod), kierowany przez biegłego w sprawach finansowych diaka Ugrima LwowaPiwowa.“(16)