„Myślę, że najciekawsze ze wszystkich muzeów świata są muzea techniki. Jeśli mają obfite i dobrze eksponowane zbiory, można w nich z zapartym tchem śledzić dramatyczne zmagania człowieka z materią, energią, ciążeniem i żywiołami. Niewiele widziałem równie fascynujących miejsc, jak muzeum zegarów i dawnych instrumentów pomiarowych w Dreźnie. Ach, te wspaniałe siedemnastowieczne cyrkle ze sztabek mosiądzu; liniały odkuwane i szlifowane tak długo, że nabrały mocy sprawdzianu; stare lunety kapitańskie, sekstansy, astrolabia, przyrządy do kreślenia map! Można oczy wypatrzeć na te piękne i pomysłowe przedmioty, wytwarzane już kilkaset lat temu tylko po to, aby człowiek mógł lepiej poznać świat i poruszać się w nim z większą łatwością.
Najbardziej jednak niezwykły ze wszystkich produktów rzemieślniczej techniki oglądałem kiedyś w muzeum zegarów w Genewie. Jest to wieczny zegar bez sprężyny, ba, bez jakiegokolwiek źródła napędu, zbudowany przez pewnego szwajcarskiego zegarmistrza w ubiegłym stuleciu. Jego konstrukcja przyprawia dosłownie o zawrót głowy każdego, kto choć raz w życiu uważał na lekcjach fizyki.
Na osi wskazówek, w tylnej części tarczy, umieszczony jest zębaty łańcuch z niewielkimi czerpakami w kształcie łyżeczki. Przy każdym obrocie, czyli co sekundę, czerpak zabiera z rynienki dość ciężką, mosiężną kulkę o średnicy półtorg centymetra. W tym samym momencie inna kulka, która doszła już do szczytu łańcucha, spada bezgłośnie do rynienki i pędząc przed siebie po stromym, starannie wyszlifowanym torze, uruchamia czerpak.“(11)