„— Niekiedy nie panuję nad sobą — tłumaczyła się Lorenza.
— Jeżeli dam ci wolność, czy znajdę w tobie przywiązaną i uległą żonę, co jest moim gorącym życzeniem
Młoda kobieta milczała.
— Czy będziesz mnie kochać — spytał z westchnieniem.
— Nie chcę przyrzekać tego, czego nie mogę dotrzymać — odpowiedziała. — Miłość i nienawiść nie zależą od woli człowieka. Mam nadzieję, że Bóg pozwoli mi zastąpić nienawiść miłością w zamian za szlachetny postępek wobec ranie.
—Na nieszczęście, żeby ci zaufać, nie wystarczy obietnica
— i I Baliamo, t. IV
— powiedział Balsamo. — Potrzeba mi świętej przysięgi. Czy chcesz ją złożyć pod groźbą krzywoprzysięstwa
Lorenza zakryła twarz dłońmi, piersi jej zafalowały szybko.
— Wykonaj tę przysięgę i będziesz wolna. Przysięgnij, ze nie powiesz nikomu o tym, coś wypatrzyła z nauki Althotasa.
— Dobrze.
— Przysięgnij, że nigdy nie wyjawisz naszych tajnych zebrań.
— I na to się zgadzam. Czy to już wszystko
— Nie, przysięgnij, i to jest najważniejsze, że nigdy mnie nie porzucisz ani z własnej, ani z cudzej woli.
Lorenza zadrżała jak pod dotknięciem rozpalonego żelaza.
— W jaki sposób mam wykonać tę przysięgę — zapytała.
— W kościele, po przyjęciu komunii świętej. Wymienisz w słowach przysięgi to, co ci teraz podałem, a ja przysięgnę, że uczynię cię szczęśliwą.“(6)